Gra w klasy Książka już od 35,00 zł - od 35,00 zł, porównanie cen w 6 sklepach. Szukaj Książki dla dzieci. Dla malucha Dla młodzieży Dla przedszkolaka Portal Wordwall umożliwia szybkie i łatwe tworzenie wspaniałych materiałów dydaktycznych. Wybierz szablon. Wprowadź elementy. Pobierz zestaw ćwiczeń interaktywnych i do wydruku. Dowiedz się więcej. Numbers 1-10 - ż czy rz - ssaki - u czy ó - Kalambury - Rozpoznawanie aplikacji lub gier dla klas3 - gry - Clothes - 3 klasa - gry. "Gra w klasy", najsłynniejsza pozycja w dorobku Cortázara, to zabawka dla dzieci starszych, autor daje klocki, a sam staje z boku i patrzy, co też czytelnik z nich ułoży, zmuszając go tym samym do współdziałania. "Gra w klasy" ukazała się w Polsce w roku 1968, stając się niemal z miejsca i na długie lata biblią ówczesnej "Gra w klasy", najsłynniejsza pozycja w dorobku Julio Cortazara, to "zabawka dla dzieci starszych" - autor daje klocki, a sam staje z boku i patrzy, co czytelnik z nich ułoży, zmuszając go tym samym do współdziałania. Przeglądaj dostępne na licencji royalty-free zbiory ilustracji i grafik wektorowych (800) dla słowa kluczowego gra w klasy lub rozpocznij nowe wyszukiwanie, aby znaleźć więcej wspaniałych zbiorów obrazów i grafik wektorowych. Ilustracja z grą hopscotch. Narysowany kolorową kredą. Dlatego w przypadku dzieci lepszym wyborem może się okazać akryl lub przędza syntetyczna. Jak już wspomnieliśmy dywan może stanowić doskonałe miejsce do zabawy dziecka. Możemy wykorzystać jego wzór do ulubionej zabawy dziecka, na przykład: do gry w klasy, do gry planszowej czy wyścigów samochodowych. Nie można przekraczać swojej części boiska. W zależności od wersji gry wygrywa ta drużyna, która zdobędzie więcej punktów za zbicie lub ta, która wyeliminuje wszystkich graczy przeciwników. Gra w klasy. Grające w nie dzieci rysują na kredzie kształt z ośmioma polami (reprezentującymi swego czasu 8 klas szkoły podstawowej). Gra online: Memory – Jesień. Przedstawiamy: Gra online: Memory – Jesień. Gra memory online: Jesień dla dzieci, przedszkolaków, uczniów za darmo. Gry na ćwiczenie pamięci typu dopasuj pary. Gra w zapamiętywanie par. Najbardziej atrakcyjnymi dla uczniów w dzisiejszym cyfrowym świecie są gry z wykorzystaniem elektroniki. Warto więc pokazać uczniom platformy edukacyjne, które zawierają mnóstwo świetnie opracowanych gier, których fabuła bazuje na treściach zawartych w podstawach programowych opracowanych na poszczególne szczeble edukacji. 2. Lulek Tv – darmowy portal edukacyjny dla najmłodszych – zabawy i gry dla dzieci. 8. 3. Squla – nowoczesna platforma edukacyjna dla przedszkolaka i uczniów klas 1-6. 9. 4. Matlandia – portal edukacyjny – najlepsze gry matematyczne i logiczne dla dzieci w wieku 6–14 lat. 10. gpTC1. Od spotkania z przedstawicielami rdzennej ludności Kanady papież Franciszek chce rozpocząć swoją wizytę w tym wielkim, wielonarodowym i wielokulturowym państwie. Można ją uznać za spóźnione zadośćuczynienie moralne, pielgrzymkę pokutną, a nie zwykłą duszpasterską, jakich wiele, odkąd papieże zaczęli jeździć po świecie. Franciszek ma za co przepraszać ludy rdzenne: bezpośrednią przyczyną jego wizyty jest szokujące odkrycie anonimowych mogił dzieci zmarłych w tzw. szkołach mieszkalnych, residential schools. Te szkoły działały przez ponad sto lat głównie pod zarządem Kościoła rzymskokatolickiego za zgodą kanadyjskich władz świeckich. Ich celem było „zabicie Indianina” w sercach i umysłach dzieci, które odbierano rodzicom i rodzinom siłą, pod groźbą surowych kar. „Asymilację” do systemu kolonizatorów wspierano przemocą fizyczną i seksualną, karami i nagrodami. Wychowankowie mieli utracić swą pierwotną tożsamość, kulturę, wiarę, język. Słowem, szkoły były częścią systemu wynaradawiania, narzędziem inżynierii społecznej. Państwo oddelegowało do tej roli instytucje religijne, a te chętnie podjęły się zadania. W miejsce tożsamości pierwotnej miano w nich zaszczepić wzory i normy kolonizatorów przybyłych ze „starego świata”, w tym wszelkiego rodzaju misjonarzy, którzy mieli poczucie, że realizują opatrznościowy plan Boży dla „Nowego Świata”. Gdy się działa z takim nastawieniem, łatwo uwierzyć, że cel uświęca środki, a jeśli zdarzają się jakieś incydenty, to odpowiedzialni za nie są tylko poszczególni sprawcy, a nie Kościół jako instytucja i system. Dlatego sprawa Kanady ma wymowę szerszą: jest kolejnym przykładem, iż zło dziejące się w instytucjach kościelnych jest systemowe. To nie tylko kilka „czarnych owiec”, to kwestia całej owczarni i jej pasterzy. Dokładnie tak jak w przypadku pedofilii czy mizoginii w Kościele. Franciszek nie nazwie w Kanadzie winy tamtejszego Kościoła językiem współczesnych antropologów, ale może powtórzyć to, co już mówił kanadyjskim „pierwszym ludom” podczas ich wizyty w Rzymie: to było sprzeczne z Ewangelią. Papież Bergoglio będzie uważnie słuchany podczas tej pokutnej pielgrzymki nie tylko w Kanadzie, ale też wszędzie w obu Amerykach, gdzie biali europejscy kolonizatorzy napotkali na tamtejsze rdzenne ludy i cywilizacje sprzed „odkrycia” Kolumba. Po ponad pięciu wiekach kolonizacji „Nowego Świata” generalny bilans tej chrześcijańskiej kulturowo i imperialnej politycznie operacji na żywym ciele – zresztą także np. w Australii czy Afryce – jest trudny do jednoznacznego podsumowania, ale jego straszna cena w kategoriach cierpień i zniszczeń wydaje się oczywista. Do przeszłości nie ma powrotu, chyba że przez nuklearną zagładę. Ameryki uległy kolonizacji, powstał nowy system. Dziś chodzi o pełną prawdę i refleksję na ten temat, wyrównanie krzywd, gdzie to możliwe. Ważny element to partnerska współpraca na tym polu państwa, Kościołów, mediów, szkół wszystkich szczebli i rodzajów, a nade wszystko obywateli, w tym wywodzących się z rdzennej ludności. Pod tym względem w Kanadzie można mówić o przykładzie pozytywnym. Dominuje przekonanie, że poczuciem pełnienia „misji cywilizacyjnej” nie można we współczesnym cywilizowanym świecie usprawiedliwiać ludobójstwa etnicznego i kulturowego. W tym sensie należy życzyć Franciszkowi powodzenia. Nam jednak w naszej części Europy wolno także oczekiwać, że papież znajdzie siły duchowe do kolejnej wyprawy – do Kijowa i Ukrainy, gdzie teraz również ważą się losy cywilizacji wyrosłej z chrześcijaństwa. Zabawy ruchowe to najlepszy sposób na wzmocnienie sprawności fizycznej i odporności dzieci. Wyścigi, siłowanki, gra w piłkę – maluchy to kochają. Podajemy najlepsze pomysły na zabawy ruchowe dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Oto zabawy ruchowe dla dzieci, które zapewnią im wspaniałą rozrywkę i pomogą w ich rozwoju. Dobroczynnego wpływu aktywności fizycznej na zdrowie i samopoczucie dziecka nie sposób przecenić. Trudno, aby bez niej kilkulatek dobrze się rozwijał. Lekarze alarmują, że ruch i wysiłek fizyczny to w dzisiejszych czasach nie tylko środek zapobiegający chorobom cywilizacyjnym, ale wręcz warunek przetrwania ludzkiego gatunku. Zobacz, jakie gry i zabawy ruchowe możesz zaproponować swojemu dziecku, aby wspomóc jego prawidłowy rozwój, a jednocześnie dać mu wiele radości! Zabawy ruchowe dla dzieci – 32 pomysły: 4 zabawy ruchowe na kółkach 3 zabawy ruchowe z lekcji w-f 4 skoczne gry i zabawy dla dzieci 5 zabaw w stylu retro 3 zabawy ruchowe dla małych siłaczy 3 zabawy muzyczno-ruchowe 3 zabawy ruchowe z kolorami 3 zabawy ruchowe na dywanie 3 zabawy dla umysłu dziecka Zabawy ruchowe dla dzieci – dlaczego są tak ważne? Ruch jest niezwykle ważny dla zdrowia, dlatego jako dorośli, powinniśmy dawać dzieciom dobry przykład. Jeśli my i nasze dzieci nie będziemy się ruszać, to prędzej czy później dopadną nas nadciśnienie, cukrzyca lub nowotwory. O nadwadze u dzieci nie wspominając. Wykorzystajmy naturalne upodobanie najmłodszych do rywalizacji i dajmy im jak najwięcej okazji do ruchu, szczególnie na świeżym powietrzu. Oto nasze propozycje zabaw ruchowych dla dzieci: starych i nowych, indywidualnych i zespołowych, które powinny zainteresować każdego malucha. 4 zabawy ruchowe na kółkach Jazdę na rowerze, hulajnodze czy wrotkach można uatrakcyjnić: Tor przeszkód – możesz na drodze przejazdu dzieci poustawiać krzesła, kosze na śmieci, duże zabawki, skrzynki. Miej ze sobą stoper, żeby mierzyć czas przejazdu małym sportowcom. Slalom – klasyczna zabawa polegająca na płynnym mijaniu zygzakiem rozstawionych kijków. Grand Prix na żużlu – oczywiście nie chodzi o wyścigi motocyklowe, tylko na rowerach, i nie na żużlu, tylko np. na placu zabaw :) Zaopatrz się w stoper i startuj maluchy parami do wyścigu na ok. 30 m. Koniecznie mierz im czas! Skrzyżowanie – narysuj na ziemi „skrzyżowanie”, czyli dwie przecinające się „ulice”, i stań z boku, trzymając w ręce dwie kartki – czerwoną i zieloną. Na twój sygnał maluchy, które jadą na siebie z naprzeciwka, muszą jak najszybciej znaleźć się po drugiej stronie skrzyżowania. Stosując się jednak do tego, co pokazuje sygnalizacja świetlna, czyli ty (zmieniasz światła w równych odstępach czasu). Wygrywa ten brzdąc, który najszybciej dojedzie do krzyżówki i któremu dopisze szczęście, ponieważ trafi na zielone światło. Zobacz także: 6 modeli rowerów górskich dla dzieci 3 zabawy ruchowe na w-f Piłka idealnie sprawdzi się w zabawach dla większej liczby dzieci: Głupi Jaś – dwie osoby stojące naprzeciw siebie rzucają do siebie piłkę. Trzecia osoba ustawia się twarzą do rzucającego i próbuje przechwycić piłkę. Może to zrobić wtedy, gdy rzut będzie niecelny i piłka upadnie, lub gdy, podskakując wysoko, złapie ją. Kiedy „głupi Jaś” przechwyci piłkę, zamienia się miejscem z dzieckiem, które właśnie rzucało. Podawanie piłki górą – dzieci siedzą w rozkroku na ławeczce, jedno za drugim tyłem do siebie. Pierwsze dziecko podaje górą pikę następnemu, a ono przekazuje ją kolejnemu, aż do samego końca. Celowanie – ustawiamy na środku placu dużą piłkę (najlepiej do koszykówki). Metr od niej rysujemy linię, na której stają rzucające dzieci. Każde dziecko otrzymuje małą piłkę, którą stara się trafić w dużą. Po dwóch kolejkach staramy się zwiększyć odległość. 4 skoczne gry i zabawy ruchowe dla dzieci Gry dla dzieci mogą być świetną zabawa dla całej rodziny: Skoki przez drabinkę. Wykonaj drabinkę, np. z gazety. Wystarczy pociąć ją na 5-centymetrowe paski, które ułożycie na ziemi na wzór drabinki. Zadanie dziecka polega na sprawnym przeskakiwaniu kolejnych szczebelków. Skoki przez linkę. To ćwiczenie bardzo pomaga w ćwiczeniu równowagi. Do tej zabawy potrzebna jest linka, którą musisz zamocować – dla dzieci trzyletnich – na wysokości 25–30 cm. Kto sięgnie wyżej? Rodzic stoi z ołówkiem lub markerem przy futrynie, a maluchy kolejno podchodzą i z wyciągniętą jedną rączką do góry w miejscu podskakują najwyżej, jak umieją. Wszystkie wyniki muszą być zaznaczone, a zwycięża dziecko, które podskoczyło najwyżej. Maluchy będą zadziwione, dokąd umieją dosięgnąć! Spacerek. Puść maluchom muzykę i rzucaj im różne polecenia: „Zbieramy grzyby!”, a wtedy maluchy udają, że podnoszą coś z podłogi; „Gonimy motyle!” – smyki podbiegają i łapią niewidoczne motylki; „Zrywamy szyszki!”, a dzieciaki muszą podskakiwać i symulować obrywanie z gałęzi szyszek itd. Będzie dużo śmiechu i rozgardiaszu. ​ Czytaj też: 3 domowe eksperymenty, dzięki którym dziecko pokocha nauki ścisłe 6 zabaw w stylu retro Pamiętacie w co lubiliście się bawić jako dzieci? Podpowiadamy: Raz, dwa, trzy, baba jaga patrzy – jedna osoba to Baba Jaga. Stoi tyłem do pozostałych i woła: „Raz, dwa trzy, Baba Jaga patrzy”. W tym czasie dzieci szybko biegną w jej stronę. Na słowo „patrzy” Baba Jaga odwraca się. Kto nie zdołał się zatrzymać w bezruchu, wraca na start, kto dotknie Baby Jagi, ten zajmuje jej miejsce. Ciuciubabka – dziecko, które jest ciuciubabką, stoi w środku koła z zawiązanymi oczami. Maluchy śpiewają znaną piosenkę, a ciuciubabka próbuje ich złapać. Kolory – dziecko, które na początku poprowadzi zabawę, trzyma piłkę. Pozostałe siadają w szeregu naprzeciw niego. Prowadzący rzuca piłkę po kolei do każdego kolegi, wymieniając przy tym różne kolory. Dzieci łapią i odrzucają piłkę. Nie można jej złapać, gdy rzucający piłkę powie „czarny!”. Zmiana z prowadzącym następuje, gdy ktoś złapie piłkę, mimo że padło hasło „czarny!”. Balonik – „Baloniku mój malutki, rośnij duży, okrąglutki. Balon rośnie, że aż strach, przebrał miarę, no i... bach!”. To świetna zabawa, uwielbiana przez maluchy obojga płci. Gra w klasy - narysuj na chodniku kratki do gry w klasy i ponumeruj je do pięciu. Pokaż dziecku, jak rzucić kamyk, patyk na jedną z kratek. Zachęć malca do skakania po kratkach, aż znajdzie się na numerze, na który upadł rzucony przedmiot. Stary niedźwiedź mocno śpi – dzieci ustawiają się w kółko, wytypowany maluch zostaje niedźwiedziem, układa się w środku, twarzą do ziemi, zakrywa oczy. Dzieci łapią się za ręce, idąc w koło, śpiewają piosenkę: Stary niedźwiedź mocno śpi (2x), my się go boimy, na palcach chodzimy, jak się zbudzi to nas zje (2x). Po tych słowach niedźwiedź się budzi i próbuje złapać jedno z dzieci. Schwytany maluch zostaje niedźwiedziem i układa się w środku. 3 zabawy ruchowe dla małych siłaczy Te zabawy idealnie się sprawdzą, gdy maluchy rozpiera energia: Przeciąganki – drużyny ustaw w rzędach naprzeciwko siebie, najsilniejsi z drużyn stoją na przodzie zespołów. Pierwsi zawodnicy z przeciwnych drużyn chwytają się za ręce, pozostali stojący w rzędach obejmują w pasie kolegę stojącego z przodu. Na sygnał drużyny zaczynają się przeciągać, a wygrywa ten, któremu uda się przeciągnąć przeciwników za wyznaczoną linię. Zwycięża zespół, który więcej razy pokona przeciwnika. Za łokcie – dzieci stoją tyłem do siebie, ramiona mają złączone w łokciach. Usiłują przeciągnąć partnera na swoją stronę. Klapsy – dzieci chwytają się tymi samymi, czyli np. lewymi lub prawymi ramionami, a drugimi usiłują klepnąć swojego partnera w pośladek. Zobaczycie, ile będzie przy tym śmiechu! 3 zabawy muzyczno-ruchowe Przy tych zabawach dzieci będą miały okazję także pośpiewać: Stoi różyczka – Kolejna zabawa dla najmłodszych dzieci, która cieszy od wielu pokoleń. Śpiewajcie piosenkę, kręcicie się w kółko i śpiewacie (różyczka wybiera jedną osobę, kręci nią, a sama zajmuje jej miejsce, a nowa osoba jest różyczką): Stoi Różyczka w czerwonym wieńcu, My się kłaniamy jako książęciu. (dzieci stają i kłaniają się Różyczce) Ty, Różyczko, dobrze wiesz, dobrze wiesz, dobrze wiesz, Kogo kochasz, tego bierz, Tego bierz! Jedzie pociąg z daleka – „Jedzie pociąg z daleka, na nikogo nie czeka…” - ta znana piosenka jest świetna do zabaw ruchowych. Uczestnicy ustawiają się kolejno za sobą - za pierwszą osobą ustawiają się następne. Zabawa polega na tym, by podczas grania muzyki pociąg poruszał się po pokoju/sali. W wolnym czasie, podczas przerw w muzyce, powinno dziać się coś innego. Gdy muzyka nie gra dzieci mogą np. trzymać się za ramiona, za głowy, poruszać się do tyłu – wedle uznania. Defilada – podczas muzyki dzieci mają za zadanie maszerować krokiem defiladowym, prostując kolana. Gdy w muzyce następuje przerwa – robią w tył zwrot. Ponowne włączenie muzyki oznacza, że dzieci mają zacząć znowu maszerować. Na hasło „baczność”, dzieci muszą zatrzymać się w postawie wyprostowanej, gdy zaś usłyszą polecenie „spocznij” - kładą się na dywanie. 3 zabawy ruchowe z kolorami Podczas tych gier maluchy poćwiczą kolory: Kolorowe piłeczki – dzieci biegają po sali. Osoba, która prowadzi zabawę, trzyma trzy kolorowe piłeczki: żółtą, niebieską i czerwoną. W momencie, gdy podnosi do góry żółtą piłeczkę - dzieci robią trzy przysiady, niebieską - kucają, czerwoną - robią pajacyka. „Kolory łączcie się” – każde dziecko ma do siebie przypisany konkretny kolor. Dzieci biegają po sali przy skocznej muzyce. Gdy muzyka ustanie, maluchy dobierają się w pary według podanego kodu (np. czerwony z zielonym). Dzieci z pozostałymi kolorami kucają. Przebieganie pod chustą – do tej zabawy potrzebna jest chusta animacyjna Klanza. Jest to wielobarwny materiał składający się z trójkątnych kawałków z otworem w środku. Uczestnicy trzymają chustę za uchwyty, podnoszą ją lub opuszczają. Prowadzący wskazuje, kto ma zmienić miejsce, np. dzieci z zielonymi oczami. W momencie, kiedy chusta jest wysoko podniesiona - dzieci przebiegają pod nią i zamieniają się miejscami. 3 zabawy ruchowe na dywanie Zabawy na dywanie to świetny sposób na spożytkowanie energii maluchów: Jeż – dzieci siedzą na dywanie w kole, cała grupa mówi: „Na dywanie siedzi jeż, co on robi to my też, co zrobisz jeżyku w kolczastym płaszczyku?”. Jeż pokazuje różne czynności, reszta dzieci ma za zadanie je powtarzać. Krokodyl – jedna osoba zostaje wybrana, by być „Panem Krokodylem”. Pozostałe dzieci ustawiają się naprzeciwko krokodyla w szeregu, po drugiej stronie „rzeki”. Dzieci chórem pytają krokodyla, czy mogą przejść na drugą stronę rzeki. Krokodyl odpowiada, że tak i stawia warunek, np. „możecie przejść przez rzekę, jeżeli przeskoczycie ją na jednej nodze”. Dzieci po kolei wykonują zadania. Pająk i muchy – dzieci biegają swobodnie po dywanie, naśladując gestami i dźwiękami zachowanie muchy. Na hasło „pająk” maluchy zastygają w bezruchu. Osoba, która jest pająkiem, wychodzi na spacer pomiędzy uczestników zabawy, uważnie obserwując, czy któryś z nich się porusza. To dziecko, które nie wytrzyma w bezruchu – pająk zabiera do swojej sieci (miejsce z boku pola zabawy). Gdy pająk ponownie wraca na chwilkę do sieci – muchy, czyli dzieci mogą znowu swobodnie fruwać, aż do następnego polowania. 3 zabawy dla umysłu dziecka Warto zadbać nie tylko o tężyznę fizyczna, ale i pokusić się o ćwiczenia głowy: Skojarzenia – zacznij zabawę, mówiąc dowolne słowo, np. „słońce”. Następnie dziecko mówi słowo kojarzące się z tym, co powiedziałaś, np. „gorąco”. Potem ty szukasz skojarzenia do „gorąco”, np. „lato”. I tak na zmianę („morze”, „piasek”, „babki”...). Poszukiwanie skarbów – na dworze w różnych miejscach (drzewa, krzaki, kamienie) schowaj jakiś przedmiot – coś słodkiego albo drobny prezent. Powiedz: „Idź do przodu, stań, idź w stronę ławki, omiń ją, szukaj na dole....”. Innym poleceniem może być podanie liczby kroków, jakie dziecko ma przejść. Gry planszowe – aby podarować przy okazji malcowi nieco ruchu, umówcie się, że kto przegra, ten np. rozdaje sztućce do posiłku lub drapie wygranego po plecach :) Zobacz także: Zabawy integracyjne dla dzieci - 7 propozycji zabaw w grupie dla dzieci w różnym wieku Miesiące po angielsku - nauka podstawowych słówek [ZABAWY DLA DZIECI] Ale pachnie! 7 zabaw dla przedszkolaka na rozwój węchu i... dobry humor Home Książki Klasyka Gra w klasy To książka szczególna: można ją czytać w nieskończoność, odkrywając coraz to inne konteksty, układając za każdym razem nowe warianty zakończenia poszczególnych wątków, zmieniając kolejność rozdziałów i stron. "Gra w klasy", najsłynniejsza pozycja w dorobku Cortázara, to zabawka dla dzieci starszych, autor daje klocki, a sam staje z boku i patrzy, co też czytelnik z nich ułoży, zmuszając go tym samym do współdziałania. "Gra w klasy" ukazała się w Polsce w roku 1968, stając się niemal z miejsca i na długie lata biblią ówczesnej młodzieży. Czy dzisiejszy czytelnik będzie jeszcze umiał mówić po gliglińsku? Czy wzruszy się do łez, czytając list Magi do Rocamadoura? Żeby się o tym przekonać, trzeba sięgnąć po tę książkę. Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni. Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie: • online • przelewem • kartą płatniczą • Blikiem • podczas odbioru W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę. papierowe ebook audiobook wszystkie formaty Sortuj: Książki autora Podobne książki Oceny Średnia ocen 7,3 / 10 4316 ocen Twoja ocena 0 / 10 Cytaty Powiązane treści Wakacje to najlepszy czas, by przypomnieć sobie najbardziej popularne gry podwórkowe. Jeszcze kilkanaście-kilkadziesiąt lat temu to one uprzyjemniały wolny czas dzieciom. Dziś, w epoce gier komputerowych, laptopów i innych elektronicznych gadżetów, wiele gier podwórkowych zostało zapomnianych. Ponieważ czasem w wakacje dzieci mogą się nudzić,przypominamy popularne gry podwórkowe, takie jak kapsle, gra w klasy czy guma, które jeszcze 20-30 lat temu były dla dzieci ulubionym sposobem spędzania wolnego czasu na dworze. Jeśli wasza pociecha nie wie, jak się gra w gumę, albo na czym polega gra w zbijaka, najwyższy czas, by ją zapoznać z ich zasadami. A jeśli sami zapomnieliście, pomożemy wam w tym. Oto zasady niektórych gier podwórkowych: Gra w kapsle Gra w kapsle to popularne wyścigi na piasku lub chodniku. Graczy może być wielu, ważne by ich kapsle były różne. Na chodniku kredą, patykiem na ziemi lub na obrzeżu piaskownicy należy narysować tor, po którym będą się poruszać kapslowe „pojazdy”. Im więcej zawodników, tym szerszy tor. Koniecznie trzeba też ustawić przeszkody: skocznie, slalomy, dołki z wodą lub suche. Kapsle należy ustawić na starcie, jeden obok drugiego, wierzchnią stroną na spód. Gra polega na tym, że pstryknięciem w falowany bok kapsla przesuwamy się do przodu. Pstrykamy na zmianę, a wypadnięcie poza linię toru oznacza stratę kolejki. Gra w klasy (ludzika) Zasady gry są proste – wystarczy narysować za pomocą kredy lub patyka "ludzika" i ponumerować pola od 1 do 8. Korpus ludzika dzielimy na prostokąty i numerujemy: 1, 2, 3, 4, 6, ramiona ludzika to numer 5, a głowę dzielimy na pół i numerujemy 7 i 8. Osoba rozpoczynająca grę rzuca kamyczkiem, tak aby trafić na pole oznaczone 1. Gdy trafi, może rozpocząć grę. Skacze na jednej nodze po poszczególnych polach, uważając, by nie dotknąć linii. Gdy dotrze do „ramion”, musi skoczyć obiema nogami na dwa pola. Następnie, gdy dotrze do „głowy”, musi skoczyć obiema nogami na dwa pola, zrobić skok z obrotem i wrócić, zabierając po drodze kamyk. Następnie rzuca kamykiem do kolejnego okienka itd. Kto nie trafi na właściwe pole albo podczas skakania nadepnie na linię chłopka, oddaje kolejkę przeciwnikowi. Mundial w Rosji. Czym zachwyci piłkarskich kibiców? WIDEO Gra w gumę Do gry potrzebna jest typowa guma, jaką stosuje się w spódnicach czy rajstopach. Można ją kupić w sklepie z pasmanterią. Potrzebne będzie, w zależności od wieku dziecka, co najmniej 2,5-4 metry gumy. Gra jest przeznaczona dla trzech osób. Gumę należy związać i rozciągnąć, a na jej rozciągniętych końcach stają dwie osoby. Wersji gry w gumę jest kilka, ale w każdej z nich gumę zakłada się po kolei na wysokość: kostek, kolan, ud, bioder, pasa, a także pach. Na każdej z tych wysokości osoba grająca musi skoczyć określoną liczbę figur. Jeśli osoba skacząca przeskoczy wszystkie figury bezbłędnie na wysokości kostek, guma jest podnoszona na wysokość kolan, potem ud itd. Jeśli osoba skacząca popełni błąd i „skusi”, wtedy zapamiętuje moment, w którym zakończyła i zmienia się z osobą stojącą "w gumie". W następnej kolejce rozpoczyna od momentu w którym popełniła błąd. Gra w zbijaka Zbijak to gra drużynowa. Potrzebne są do niej: piłka, może być siatkówki, i dużo wolnej przestrzeni, najlepiej boisko. Przestrzeń należy podzielić na równe części. Kapitanowie dwóch drużyn, wybierają sobie członków (powinno ich być tyle samo w każdej drużynie, jeśli to niemożliwe – w słabszej drużynie powinno być więcej uczestników). Uczestnicy gry wzajemnie "zbijają się" – tzn. uderzają piłką w osoby będące w drużynie przeciwnej. Gracze nie mogą wykraczać poza swoją część boiska. Zbicie (czyli punkt) następuje, gdy rzucona piłka dotknie gracza drużyny przeciwnej i spadnie na ziemię. Uczestnik gry, który został zbity, schodzi z boiska. Gra w dmuszki Gra w dmuszki była bardzo popularna i wypełniała uczniom czas na przerwach, potrzebne do niej były tylko monety, najlepiej te lżejsze. Zasady gry są proste: dwóch graczy, dmucha po kolei w swoją monetę, tak by nakryła ona monetę przeciwnika. Gra w zośkę Zośka to gra zręcznościowa polegająca na podbijaniu nogami lotki wykonanej z pęczka włóczki obciążonego ołowianym krążkiem. Można w nią grać indywidualnie, ale możliwa jest również gra drużynowa. Polega na tym, że gracze starają się nogą jak najdłużej podbijać zośkę tak, by nie upadła na ziemię. Inna wersja gry polega na tym, że gracze rysują koła o średnicy ok. 2,5 m i stają każdy w środku swojego okręgu. Jeden z graczy próbuje "wstrzelić zośkę" do koła któregoś gracza. Musi się przy tym wykazać sprytem i zręcznością. Jeśli w którymś z kół uda mu się umieścić zośkę 6 razy – gracz, który nie obronił koła, odpada z gry.